Martinezena

Iturria: Qué! Nervión

Eusko Jaurlaritzaren datuak dira, Euskadiko Autonomia Erkidegoari buruzkoak, beraz, baina nago beste leku batzuetan ere antzeko samarrak izango liratekeela.

Ehun mila bat euskaldunak gorriak pasa ari direla, diru nahikorik gabe jateko, etxebizitza ordaintzeko eta jantziak edo oinetakoak erosteko. Baina denetan gaiziken dabiltzanak betikoak ditugu: emakumeak, gazteak eta etorkinak.

Krisiarekin batera, beldurra etorri zaie, halaber, enpresei. Atea ixteko arriskua aurre-aurrean dutela, betiko erabakiak hartu ohi dituzte eta betikoak kaleratu: emakumeak, gazteak eta etorkinak, gizonezkoek, zaharrek eta bertakoek eskubidea handiagoa edukiko luketen bezala, besteek baino, lanpostuari eusteko.

Emakumeok, krisiaren biktima zuzenenak garela, bazter utzi nahi gaituzte, gainera, krisialditik ateratzeko erabakiak hartuko diren lekuetatik ere bai. Eta hanka sartze ederra izango litzateke, izango da, hori, buru guztiak, adimen guztiak beharko baititugu, honetatik irtengo bagara.

Krisiak garbi irakatsi digu sistemak porrot egin duela, egiturak errotik aldatu beharra dagoela. Horregatik behar ditugu konponbide berriak, irudimentsuak, eta ez, inola ere, aspaldiko errezetetara jotzea.