Martinezena

Espainiako Estatistika Institutuak etorkinei buruzko aurreneko inkestaren emaitzak plazaratuko ditu 2008ko apirilean. Horren arabera, etorkinen gizarteratzea Espainia "heldutasun" aldian sartu da, ezkontza misto eta elkarbizitzarako beste hainbat formulari esker.

Inkesta horretan 15.500 atzerritarrek hartu dute parte lau urtetan. Haren asmo nagusia da aurreneko ikuspegi orokorra eskaintzea Espainian urtebetea baino gehiago eman duten etorkinei buruz.

Horren arabera, aurrera egin omen dugu hainbat aldetan eta horietako bat giza harremanak dira. Hortaz badiote espainiarren eta atzerritarren arteko elkarbizitza uste baino handiagoa dela eta gizarteratzeko bide nagusia, ezkontza edota elkarbizitza. Espainiarren eta atzerritarren arteko elkarbizitza eta harremanak konplexuak dira eta gaur egun Espainian denbora luzea emandakoek nazioko egiteko joera erakusten dute. Horietako batzuk, gainera, espainol egin dira bertoko batekin ezkondu delako edo seme-alabak eduki dituelako.

Bestetik, datozen etorkin gehienak ordenaz datoz eta atzerritarrei buruzko legeak betetzen dituztelarik. Cayuco edo patera-z datozenak, beraz, oso gutxi dira.

Zergatik erabakitzen du batek emigratzea? Zergatiak estereotipoa baino konplexuagoak dira beti. Ez dira bakarrik diru arazoak, baizik eta herri aberatsetatik ere badoaz Espainiara bizitzera, behin erretiroa hartuta. Ikasle eta helduek ere, lan egiteko adina eta ikas maila altua dutela, Espainiara jotzen dute negozio bati ekitera.

Etorkin gehienez, aurreneko aldi batean behintzat, herrira itzultzeko asmoa dute, emigrazioa aldibaterako zerbait da haientzat, dirua egin eta itzuli nahi izaten dutelako. Hala eta guztiz, hainbatetan, ezkondu egiten badira eta seme-alabak edukitzen badituzte, askoz litekeenagoa da ez iztultzea.

Epe luzean migrazio-politikek ez dute eragin handirik, munduan indar global ekonomikoak dabiltzalako eta indar horiek dakarte berenez orokorreko dinamika eta joera mugikortasun eta malgutasunerantz.

Atzerritarrak Espainian: Maroko (582.000), Errumania (527.000), Ekuador (427.000), Erresuma Batua (314.000), Kolonbia (261.000), Bolivia (200.000), Alemania (164.000), Argentina (141.000), Italia (135.000), Txina (106.000), Peru (103.000), Portugal (100.600), Frantzia (100.400), Brasik (90.000), Ukrania (69.000), Dominikar Errepublika (65.000), Polonia (61.000), Venezuela (51.000), Paraguay (46.2000), Uruguay (46.000).