Martinezena

Frida aldizkaritik atera dut albistea. Olinder kolonbiarra da eta postari gisa dihardu Leioan (Bizkaia). Hemendik gutxira, izena emango du euskaltegi batean, euskara ikasi nahi duelako eta apur bat gehiago gizarteratu, etorkizuneko lan aukerei begira ere bai, noski.

Adalgisa bolibiarra da eta hizkuntza "arraroak" ditu gogoko. Haren ustez, euskarak harreman hobeak edukitzen lagunduko dio eta semeari eskolako lanak egiten ere bai.

Olinder eta Adalgisak zerikusirik ez daukate elkarrekin; bakarrik atzerritarrak izatea, orain bizi diren herritik oso oso urrun dagoen bste herri batean jaio izana eta bertan etxekotu eta bertako hizkuntza ikasi nahia. Euskaltegian egingo dute topo elkarrekin eta batera ekingo diote euskarari.

Egunean Euskadi Autonomia Erkidegoan Erefuxiatuei Laguntzeko Batzordeak (CEAR-Comisión de Ayuda al Refugiado) atenditu dituen etorkinen % 38k adierazi du euskara ikasi nahi duela. Javier Galparsorok, Euskadiko CEARko presidenteak dioenez, harrigarria eta oso ona da, beste zailtasun asko gainditu beharraz gain, euskararekiko interesa ere erakustea. Horrek duda gabe erakusten digu erroak egin nahi dituztela hemen.

Interes handiena 26-45 urte bitartekoek omen dute (% 68) eta Sestaon, Erandion eta Leioan bizi direnek.

Getxoko Udal Euskaltegian iaz hirurogei etorkin matrikulatu ziren euskara ikasteko eta, ikasitakoa praktikatu nahian, "Munduko Afaria" ospatu ohi dute urtero. Ikasleek beren herriko plater tipikoak prestatu ez ezik, zerbitzari moduan ere jardun behar dute afari horretan. Udal teknikarien esanetan, afaria oso esperientzia ederra izan zen ikasleentzat, baina, guztiaren gainetik, inportanteena da sarea egin dutela etorkinek eta euskararen oinarria behintzat berenganatu dutela.